शिवाजी महाराज

 सर्व जाती धर्मांना जोडणारा,
एक मजबूत धागा होता,
तो आपला शिवबा होता.

ज्यांच्या लढण्यातील गनिमी कावा,
कुठल्याच शत्रूला उमगला नव्हता,
तो आपला शिवबा होता.

समृद्ध आरमार उभा करणारा,
भारतीय आरमाराचा जनक होता,
तो आपला शिवबा होता.

परस्त्रीला आई समान मानणारा,
जिजाऊंचा तपस्वी छावा होता,
तो आपला शिवबा होता.

आदिलशाही,निजामशाही, पोर्तुगीज इंग्रज,
 १७६० आक्रमकांना पाणी पाजणारा,
अखंड हिंदुस्थानाचा सम्राट होता,
तो आपला शिवबा होता.

मराठी मुलुखाचा भगवा झेंडा,
अटकेपार ज्यांनी गाडला होता,
तो आपला शिवबा होता.
    ------ प्रा. राजेंद्र सरगर (तेजाकांत)
                         (७५८८१६७०८७)

तिरस्कार

चोरून तीला पाहत असता,

झाली आमची नजरानजर. 

आम्ही शोधले प्रेम परंतु,

नजरेत तिच्या होता अंगार.

 

रागभरल्या तिच्या कटाक्षाने,

गर्भगळीत जाहलो आम्ही.

तरीही तिला कळू ना देता,

स्मितहास्य केले आम्ही.

निमिषभराच्या नजरभेटीचा,

काय सांगावा तुम्हा सार,

किती शोधले प्रेम तरी,

आम्हा लाभला तिरस्कार. 

तिरस्काराने संपेल ऐसे,

प्रेम आमचे उथळ नाही.

अनेक वर्षे झुरतोय राणी,

प्रेम आमचे नवखे नाही.

या प्रेमाचा मनात आमच्या,

खूप आहे जुना ज्वर,

जेव्हा करीत होता राणी,

तुम्हीच तुमचा तिरस्कार. 

                    ------ तेजाकांत.

अहिल्यादेवी होळकर यांची घोषणा

होळकर कुळभूषण, 

इंदोर संस्थान अधिपती, 

कलेची अश्रयदाती, 

नदी-घाट संरक्षिका, 

मंदिर जीर्णोद्धारीका,

तीर्थक्षेत्र विकासिका,

अस्सीम ऊर्जेचे शक्तिपीठ, 

तटस्थ न्यायदेवता, 

शब्दसामर्थ्याची अधिष्ठात्री

पत्रचातुर्य सम्राज्ञी

उत्तम प्रशासिका,

कुशल योद्धा, 

धैर्यशालिनी वीरांगना,

रणरागिणी, 

रणचंडीणी, 

पुण्यश्लोक,

राजमाता, 

देवी अहिल्याबाई होळकर

यांचा विजय असो.

 

बाजीप्रभू देशपांडे.

शिवरायांच्या स्वराज्याचा,
कणखर एक बुरुज होता.
नाव ऐकुनी बाजीप्रभुंचे,
गनीम थरथर कापत होता.

लाख मेले, चालतील राजे,
पोशिंदा लाखांचा जगला पाहीजे.
वडीलकीने राजांना दटावणारा,
वीर दुसरा घडला नाही.

जोवरी राजा माझा,
विशाळगडी पोहोचत नाही.
यमालाही सांगा म्हणतो,
मारायला मजला वेळ नाही.

घोडखिंडी तो उभा ठाकला,
तसूभरही हलला नाही.
जोवरी तो आवाज तोफेचा,
कानावरती पडला नाही.

काय वर्णावे शौर्य तयांचे, 
सूर्य दिपविला तेजाने.
लढता लढता, घोडखिंडीला,
पावन केले रक्ताने.
                   ------ तेजाकांत.

 

नोकरी

मन नाही लागत ईथे,

दररोज म्हणतात सारे,

पण सत्य एकच सांगतो ऐका,

तीच्यावरती मरतात सारे.

एक मात्र खरे आहे,

तिच्यामुळेच जगतात सारे.

आहे तिच्यात खुश परी,

कधी कुठे असतात सारे.

हिच्यापेक्षा चांगली मिळाली,

यत्न रोज करतात सारे.

चांगली कधी मिळत नसते,

मनोमनी हे जाणतात सारे.

लोहा मानून गुमान तिच्या,

तालावरी नाचतात सारे.

 बायको पेक्षा वेळ हीलाच,

जगामध्ये देतात सारे.

घोट मदिरेचा कटू तरीही,

पिऊन तिजला असतात सारे.

ती म्हणजे नोकरी मित्रांनो,

जीच्यावरी मरतात सारे.

         ----- तेजाकांत 

काळजाचा तुकडा

कधी घास भरवा म्हणून,

बाबा कडे हट्ट धरते.

कधी त्याच हट्टाने,

छोटा घास त्याला भरवते.

म्हणून मुलगी बापाच्या,

काळजाचा तुकडा असते.

कधी थकलेल्या बापाला,

हळूच येऊन मिठीत घेते.

गोड गाली हसून ती,

थकवा त्याचा दूर करते.

म्हणून मुलगी बापाच्या,

काळजाचा तुकडा असते.

मुलीच जग बाबा,

बापाचं जग मुलगी असते.

नेहमी ती बाबांच्या,

मागेपुढे करत असते.

म्हणून मुलगी बापाच्या,

काळजाचा तुकडा असते.

नखरा तिचा झेलण्याची,

बापाची नेहमी तयारी असते.

या जगात एकच नाते,

जगापेक्षा वेगळे असते.

आणि मुलगी बापाच्या,

काळजाचा तुकडा असते.

   _______तेजाकांत.