सोमवार, १४ ऑक्टोबर, २०१९
शुक्रवार, ११ ऑक्टोबर, २०१९
गुरुवार, १० ऑक्टोबर, २०१९
बुधवार, ९ ऑक्टोबर, २०१९
मंगळवार, ८ ऑक्टोबर, २०१९
शुक्रवार, ४ ऑक्टोबर, २०१९
बुधवार, २ ऑक्टोबर, २०१९
शनिवार, २० जुलै, २०१९
प्रेम तिच्यावरती
प्रेम मी तिच्यावरती,
आजही तितकेच करतो.
खरे सांगतो तीच्यावरती,
आजही तितकेच मरतो.
फक्त सारखे सांगणे,
हल्ली मला जमत नाही.
सुखासाठी मात्र तीच्या,
आजही तितकेच पळतो.
सांगणे मोठे कि असणे,
प्रेमात काय महत्वाचे.
न राहून पुन्हा पून्हा,
विचार याचाच करतो.
काळानुरूप थोडे माझे,
बदलले जरी वागणे.
प्रेम मी तिच्यावरती,
आजही तितकेच करतो.
----- तेजाकांत.
आजही तितकेच करतो.
खरे सांगतो तीच्यावरती,
आजही तितकेच मरतो.
फक्त सारखे सांगणे,
हल्ली मला जमत नाही.
सुखासाठी मात्र तीच्या,
आजही तितकेच पळतो.
सांगणे मोठे कि असणे,
प्रेमात काय महत्वाचे.
न राहून पुन्हा पून्हा,
विचार याचाच करतो.
काळानुरूप थोडे माझे,
बदलले जरी वागणे.
प्रेम मी तिच्यावरती,
आजही तितकेच करतो.
----- तेजाकांत.
शुक्रवार, १९ जुलै, २०१९
गंध मदिरेचा
दोस्तांच्या या मैफिलीत,
असे काही मिसळतो आम्ही.
पीत असतात मित्र परी,
नशेमध्ये झिंगतो आम्ही.
झिंगतोही जरा असे की,
कोणी कधी नसे झिंगला.
नशेमन ते शांत असतात,
दंगा माझा वाढलेला.
माझीच तर नसेल ना,
थोडी हा चोरुनी प्यायला.
शंका घेतो मित्र माझा,
घट्ट धरुनी त्याचा प्याला.
असुनी इतक्या नशेत त्याने,
वास माझ्या मुखाचा घेतला.
गंध मदिरेचा येता तयास,
अखेर तू प्यायलास म्हणाला.
सांगेल कोण परी त्याला,
गंध मदिरेचा कुठून आला.
आला माझ्या मुखातून कि,
बापड्या तव तुझाच याला.
----- तेजाकांत.
मंगळवार, ११ जून, २०१९
प्रिया माझी
काय सांगू प्रिया माझी,
मला कशी रे वाटते.
कधी चंद्र तिच्यासारखा,
कधी ती चंद्रासारखी भासते.
मला कशी रे वाटते.
कधी चंद्र तिच्यासारखा,
कधी ती चंद्रासारखी भासते.
मंगळवार, १४ मे, २०१९
लैला - मजनू
गलेलठ्ठ एका मजनूने,
लैलेवरती प्रेम केले.
भरून वाहणारे खिसे त्याचे,
सारेच्या सारे फाटून गेले.
चवळी सारखी लैला त्याची,
ढब्बूसारखी वाढत गेली.
बटाट्यासम मजनूचे परी,
सुकवलेले बोंबील झाले.
----- तेजाकांत.
लैलेवरती प्रेम केले.
भरून वाहणारे खिसे त्याचे,
सारेच्या सारे फाटून गेले.
चवळी सारखी लैला त्याची,
ढब्बूसारखी वाढत गेली.
बटाट्यासम मजनूचे परी,
सुकवलेले बोंबील झाले.
----- तेजाकांत.
मन मजनूचे
मन मुलींचं आयुष्यभर,
मुलात एका अडकून बसतं.
मन मुलांचं परी वेगळं,
त्यांच्यापेक्षा थोडं असतं.
एकाच काय, अनेक मुलींना,
मनात आपल्या जागा देतं.
म्हणुन म्हणतो मन मुलांचं,
मुलींपेक्षा मोठच असतं.
------ तेजाकांत.
मुलात एका अडकून बसतं.
मन मुलांचं परी वेगळं,
त्यांच्यापेक्षा थोडं असतं.
एकाच काय, अनेक मुलींना,
मनात आपल्या जागा देतं.
म्हणुन म्हणतो मन मुलांचं,
मुलींपेक्षा मोठच असतं.
------ तेजाकांत.
शुक्रवार, १५ मार्च, २०१९
मत्सर
तू मोठा कि मी मोठा,
आयुष्यभर लढलो आम्ही.
ना त्यांना मोठे होऊ दिले,
ना कि मोठे झालो आम्ही.
लढता लढता एक दिवस,
निरोप जगाचा घेतला आम्ही.
ते तरी का मागे राहतील,
तासभर आधीच गेले तेही.
मरणानंतर कळलं परी,
एकाच लाकडात जळालो आम्ही.
खात्री दोघांना स्वर्गाची होती,
परी नरकातच भेटलो आम्ही.
------ तेजाकांत.
आयुष्यभर लढलो आम्ही.
ना त्यांना मोठे होऊ दिले,
ना कि मोठे झालो आम्ही.
लढता लढता एक दिवस,
निरोप जगाचा घेतला आम्ही.
ते तरी का मागे राहतील,
तासभर आधीच गेले तेही.
मरणानंतर कळलं परी,
एकाच लाकडात जळालो आम्ही.
खात्री दोघांना स्वर्गाची होती,
परी नरकातच भेटलो आम्ही.
------ तेजाकांत.
आयुष्य सौंदर्याचं
आयुष्य सांगा सौंदर्याचं,
असं किती ते असतं.
तारुण्याच्या शेवटापर्यंत,
सांगा कुठे ते टिकतं.
------ तेजाकांत
असं किती ते असतं.
तारुण्याच्या शेवटापर्यंत,
सांगा कुठे ते टिकतं.
------ तेजाकांत
बुधवार, १३ मार्च, २०१९
खेळ प्रेमाचा.
लडिवाळ खेळ प्रेमाचा,
प्रेमानेच खेळलो आम्ही.
लाख वेळा हरलो जरी,
मैदान नाही सोडले आम्ही.
घट्ट करुनि मन आम्ही,
लाखवेळा नकार झेलला.
मैदानाचेच काय म्हणता?
प्रतिस्पर्धीही तोच ठेवला.
कंटाळूनी आम्हा जरी,
गावं आहे सोडले त्यांनी.
नंबर आमचा पुसणार नाही,
खात्री याची ठेवतो आम्ही.
कधी ना कधी, चुकून तरी,
आठवण त्यांना येईल आमची.
आशा हीच धरुनी मनी,
नंबर नाही बदलला आम्ही.
----- तेजाकांत
गुरुवार, २४ जानेवारी, २०१९
विश्रांती
जगण्याच्या या धावपळीत,
शब्दच तो लुप्त झालाय.
ज्याला कधी काळी आम्ही,
विश्रांती असे म्हणायचो.
लुप्तही तो (विश्रांती) असा झालाय कि,
आठवणही त्याची येत नाही.
आठवण काढण्याही त्याची थोडी,
विश्रांती आम्हा मिळत नाही.
मिळालीच ती (विश्रांती) थोडी जर का,
सुखावुनी जाऊ आम्हीही.
आमच्यासाठी सुख याचेही,
नसे आकाशाहुनी छोटे ते.
काय सांगावे आस तिची,
पामरा या लागली किती.
लागली ती ऐका अशी कि,
जैसी लागते चातकास त्या,
पावसाच्या पहिल्या सरीची.
ना जाणतो लाभेल कधी ती,
कि लाभेल अंतास माझ्या.
लाभली तेंव्हा जरी ती,
आनंदे विसावू कवेत तिच्या.
----- तेजाकांत.
मजनू
जेंव्हा सोडले त्याला लैलेने,
मजनू तेंव्हा खूप रडला.
अन्न-पाणी सोडून म्हणे,
वेड्यासारखा वणवण फिरला.
मजनू तेंव्हा खूप रडला.
अन्न-पाणी सोडून म्हणे,
वेड्यासारखा वणवण फिरला.
त्याच लैलेचा कित्ता पुन्हा,
आमच्या लैलेने गिरवला.
तीला वाटले रडेल वेडा,
कपडे फाडुन फिरेल थोडा.
आमच्या लैलेने गिरवला.
तीला वाटले रडेल वेडा,
कपडे फाडुन फिरेल थोडा.
मजनू तर मजनुच होता,
भोळा आणि मवाळ होता.
आमच्या सारखा बारा गावचा,
पाणी तो प्यायला नव्हता.
भोळा आणि मवाळ होता.
आमच्या सारखा बारा गावचा,
पाणी तो प्यायला नव्हता.
आसवे तर आम्हीही गाळली,
गाळली फक्त जरा अशी की,
आसवांचे त्या शस्त्र करूनी,
जिवलग तीच्या मैत्रीणीलाच,
सहज आम्ही हो पटवीली.
गाळली फक्त जरा अशी की,
आसवांचे त्या शस्त्र करूनी,
जिवलग तीच्या मैत्रीणीलाच,
सहज आम्ही हो पटवीली.
पटवूनी फक्त थांबलो तर,
आम्ही कसले हो मावळे.
राखीव तीच्या जागेवरती
तीच्याच मैत्रीणीला बसवून,
गावभर फिरलो आम्ही.
------ तेजाकांत.
आम्ही कसले हो मावळे.
राखीव तीच्या जागेवरती
तीच्याच मैत्रीणीला बसवून,
गावभर फिरलो आम्ही.
------ तेजाकांत.
झाडाझडती.
लाख वेळा तीने माझी,
आहे झाडाझडती घेतली.
घेतलीही जरा अशी की,
जागा एकही नाही सोडली.
आहे झाडाझडती घेतली.
घेतलीही जरा अशी की,
जागा एकही नाही सोडली.
वेगळे काही शोधण्याची,
धडपड तीची खूप होती.
पण तीला सर्व जागी,
तीच होती की सापडली.
धडपड तीची खूप होती.
पण तीला सर्व जागी,
तीच होती की सापडली.
सगळीकडे पाहून स्वतःला,
शंका तीची पूर्ण विरली.
विरलीही ती जरा अशी की,
डोळ्यातुनी आसवे झरली.
शंका तीची पूर्ण विरली.
विरलीही ती जरा अशी की,
डोळ्यातुनी आसवे झरली.
खरे तर खेळात संशयाच्या,
प्रिया माझी पुरती हरली.
हरुन सुद्धा ती आनंदाने,
मिठीत तेव्हा माझ्या शिरली.
--------- तेजाकांत.
प्रिया माझी पुरती हरली.
हरुन सुद्धा ती आनंदाने,
मिठीत तेव्हा माझ्या शिरली.
--------- तेजाकांत.
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)