मराठी शायरी (विश्रांती) 5

ना जाणतो लाभेल कधी ती,

कि लाभेल अंतास माझ्या.

लाभली तेंव्हा जरी ती,

आनंदे विसावू कवेत तिच्या.

----- तेजाकांत.